Wednesday, September 7, 2011

அன்பே வெற்றி

ஒருவர் தோல்வியில் இன்னொருவர் வெற்றி என்பது உண்மையான வெற்றியா?
அப்படியாயின் தோல்வியின் வெற்றியைத்தான் வென்றவர் ருசிக்கிறார்.
வெற்றியின் வெற்றியை அல்ல.

வலிமையால் சிறுமையை வீழ்த்துவதா வெற்றி!

இருபுறம் சமவலிமையோடு நின்று போர் புரிந்து
ஒருவர் வீழ்ந்து மற்றொருவர் பெறுவதுமா வெற்றி

எனக்கு கொடுத்த வலியை அதுபோலவோ அல்லது
அதனினும் அதிகமாகவோ உனக்கு கொடுப்பது வெற்றியா?

உன் தீச்செயல் தந்த பாதிப்பை அத்தீச்செயலயே உனக்கு
திரும்பச் செய்து பாதிப்பை ஏற்படுத்த எண்ணும் எண்ணம்
மந்தைக் கூட்டச் சிந்தனை அல்லவா

ஒன்றையே இன்னொன்றும் பிரதிபலித்தால்
தனித்தன்மை எனும் இய்ற்கையை இழத்தலாகாதா!
படைப்பின் சிறப்பை இழப்பதாகாதா!

வீழ்ச்சியின் மறுபயனா வெற்றி

இலக்கைக் கொண்டு அடைவதல்ல வெற்றி
இலக்காய் இருப்பதே வெற்றி

தேடியோ போராடியோ வீழ்த்தியோ பெறுவதல்ல வெற்றி.
அது எப்போதும் இங்கேயே இருக்கிறது யாரும் விளைவிக்காமல்;
எல்லாவற்றையும் தன்னுள் ஒன்றாய் ஒருங்கிணைத்துக் கொண்டு.
தனி வழியாய் இல்லாமல், யாரும் பயணம் செய்ய பொது வழியாய்.

அதன் இன்னொரு பெயர்
“அன்பு”.

இன்னாசெய் தாரை ஒறுத்தல் அவர்நாண
நன்னயம் செய்து விடல்

இது குறள் தரும் வெற்றியின் இலக்கணம்
வெற்றியின் வெற்றி.

-சக்திப்ரியன்

Friday, August 5, 2011

ஓரே ஒரு முறையேனும்

கண்ணும் கண்ணும்
கருத்தும் கருத்தும்
கலந்து உண்டாகி
விழுந்த விதை
அது
ஆசை பூமியின் முகட்டை பிளந்து
உள்ள வெளியில்
தளிராய் துளிர்த்து
செடியாய் வளர்ந்து
உறுதி கொண்டு
கிளைகள் விரித்து
பருவம் எய்தி அடர்த்தியாய்
பச்சை மேலாடை போர்த்தி
மேலும் உறுதியாய்
மரமாய் வளர்ந்து நிற்குதடீ!

இயற்கை சீற்றத்தினாலோ
பருவ மாற்றத்தினாலோ
வேர் தளர்ந்து வீழ்வதன் முன்னம்
நீ
ஒரே ஒரு முறையேனும்
அதன் நிழலில் வந்து
இளைப்பாறிவிட்டுச் செல்லேன்.

-சக்திப்ரியன்

Wednesday, July 20, 2011

குதிரை - பெண்

கண்கட்டி பயணிப்பவை என
கட்டவிழ்த்து விடப்பட்டவை என

கண்கட்டாமலே கண்கட்டியதாய்
பாவித்துப் பயணிப்பவை என

கட்டவிழ்த்து விடப்படாமலே
கட்டவிழ்த்துவிட்டதாய் என

கட்டவிழ்த்து விட்டாலும்
கண்கட்டி விட்டாலும்
குதிரையின் இயல்பு
ஓடுவது


Wednesday, July 13, 2011

விழிப்பு

நிஜமான கனவு
கலைந்தது
கண் விழிப்பில்

கனவானது நிஜம்
ஞான விழிப்பில்

Sunday, May 1, 2011

வாழ்வின் நிதர்சனம்

வேண்டாம் என்றாலும்

வந்தழைக்கும் விருந்தாளி

உடற்பயனின் எல்லை

உறவு அறுத்து வரும் உறவு

இன்னுமொரு பயணத்தின் விசா

மாயை அவிழ்க்கும் சாவி

உனக்கும் எனக்கும் தனித்தனியாய் வரும் சுனாமி

மரணம்

Saturday, February 12, 2011

கவிதை (அ) கருத்தாக்கம்-2

தெரிந்து கொள்வதல்ல
தெரிந்ததை விடுவதே
ஞானம்

நான் செய்யும் பிரார்த்தனை - எனக்கு
நன்றாக கேட்கிறது
எனக்கு கேட்பதால்
என் இறைவா
உனக்கும் கேட்குமல்லவா!

Wednesday, January 26, 2011

கவிதை (அ) கருத்தாக்கம்

கடலில் விழுந்தது மழைத்துளி

கடலானது மழைத்துளி


இக்கரை அக்கரை

இன்பம் துன்பம்

இருள் வெளிச்சம்

நன்று தீது

பாபம் புண்ணியம்

நடுவினில் சலனமில்லாமல் ஓடும்

நதி

நிலையாமை


பருவங்கள் மாறும்

உருவங்கள் மாறும்

உள்ளம் மாறும்

கள்ளம் மாறும்

மாறாதது மாறும்

மாறியதும் மாறும்

செய்யப்பட்டது மாறும்

செய்யப்படாதது மாறாது – ஆகாயம்

செயல் மாறும்

செய்விப்பவன் மாறான்

மாற்றத்தையே ஆட்டமாக

செய்பவன் நடராஜன்

என்றும் மாறாதவன் நடராஜன்


வெட்டவெளியில் தோன்றும் கானல்

வெங்காயம்

அச்சத்தை ஆணிவேராய் கொண்ட விருட்சம்

இடம் மாறாமலே

நிறம் மாறும் பச்சோந்தி

தெரிந்ததை விடாது

தெரிவதில் நிலைக்காது

இல்லை ஆதாரம் – கட்டும்

கோட்டை ஏராளம்

விலகவும் வேண்டாம்

பழகவும் வேண்டாம்

விழிப்புணர்வாய்

வேடிக்கை பார்த்தால் போதும்

விளையாட்டு ஓயும்


மர்மம்

மறையாமல் பின் தொடரும்

கர்மம்

கழியாமல் பெருகும் கணக்கு

எப்போதும் இதனோடு பிணக்கு

பிணைந்திருக்கும் உடலால்

பிரிந்திருக்கும் மனதால்

வெறுப்பை நீராய் ஊற்றி

வளர்த்த விஷ விருட்சம்

விடைதெரியாத கேள்வி

வினா தேடும் கேள்வி

பாறையில் செதுக்கப்பட்ட ரோஜா

செயலுக்கு காத்திருக்கும் பலன்

பாவத்தில் ஒருகால்

புண்ணியத்தில் ஒருகால்

ஆனாலும் ஊனம்

ஊருக்கு ஒரு பேச்சு

உள்ளுக்குள் ஒரு பேச்சு

யாருக்கு இந்த வாழ்க்கை

எல்லாம் நச்சாய் போச்சு

உள்ளே போடும் வண்ணம்

உலகில் தோன்றும் வண்ணம்

பச்சைக்கு பச்சை

சிவப்புக்கு சிவப்பு

போராட்டம் நிற்க நடத்தும்

போராட்டம்

பிறர் இழுப்புக்குச் செல்லும்

தேரோட்டம்

நிலைக்கு வந்து நிற்குமா

தேர்?

கேட்பதெல்லாம் ஒன்றே ஒன்றுதான்

நான் யார்?


நேற்றைக்கு அவன்

இன்றைக்கு இவன்

நாளைக்கு எவன்?

எனினும் எப்போதும்

எல்லோர்க்கும் இறுதியில்

எமன்!


வாழ்க்கை

வட்டமோ முக்கோணமோ

சதுரமோ நீள்சதுரமோ

எவையானாலும் என்ன

துவங்கிய இடத்தில்

முடியும் போதே

எல்லாம் முழுமையாகிறது.


உன்னைப் பாராமலிருக்க

உன்னோடு பேசாமலிருக்க

மைல்கள் பல கடந்து வந்துவிட்டேன்.

பிரியாமல் என்னோடு எனக்குள்

உறவாடி பயணித்து வந்த உன்னை

எங்கே எப்படித் தொலைப்பேன்?

ஆற்றுப் பெருவெள்ளம் கடக்க

பஞ்சு முட்டைகளால்

பாலம் அமைக்க

முயன்றது போலனது

என் காதலை

நான் கடக்க முயற்சிப்பது.


ஐம்புலன் உணர்விற்கு

அடங்காதிருத்தலே

சுதந்திரம்.


தனிமை வேண்டுமா

கூட்டம் வேண்டுமா

குரு வேண்டுமா

அருள் வேண்டுமா

எது வேண்டும்

தன்னைத்தான் அறிய

அறிய

’தான்’ மட்டும் போதாதோ


மகிழ்ச்சியினால் இணைந்தோம்

மகிழ்விற்க்காக பிரிந்தோம்

மகிழ்பவனும் மகிழ்ச்சியும்

வெவ்வேறாய் போக

மகிழ்தல் அனாதயாய்



-ஸ்ரீசக்திப்ரியன்